Door middel van lichamelijk onderzoek kan de (huis)arts sterke vermoedens krijgen, dat het gaat om een acute pancreatitis (acute ontsteking alvleesklier). De karakteristieke voorovergebogen houding om de pijn op te vangen, is voor de arts al een duidelijke signaal. Om een definitieve diagnose te stellen zijn er daarna verschillende onderzoeken mogelijk:

• Bloed- en urineonderzoek. Door de ontsteking van de alvleesklier is onder andere het gehalte van de spijsverteringsenzymen amylase en lipase in het bloed en in de urine verhoogd.
• Een echo van de buik kan de ontstoken alvleesklier in beeld te brengen en aantonen of galstenen de oorzaak zijn van de ontsteking.
• Na een aantal dagen kan een CT-scan worden gemaakt, om vast te stellen of het om de oedemateuze- of necrotiserende vorm van alvleesklierontsteking gaat. De uitslag van deze CT-scan bepaald of een operatie noodzakelijk is.
• Een ‘gewone’ röntgenfoto is soms nodig om een obstructie in de darm (ileus of darmafsluiting) aan te tonen.
• Als de acute alvleesklierontsteking het gevolg is van galstenen die in de afvoergang van de galblaas of alvleesklier vastzitten, wordt een ERCP gedaan. Bij dit onderzoek kan de arts, met behulp van een flexibele buis (endoscoop) die via de mond en de maag naar de twaalfvingerige darm wordt geleidt, de galstenen uit de afvoergang verwijderen. Tijdens dit ERCP-onderzoek kan ook de afvoer van gal naar de dunne darm worden verbeterd d.m.v. een papillotomie. Hierbij wordt de uitmonding van de galgang in de dunne darm (De Papil van Vater) iets ingeknipt.
   

Voor verdere vragen over acute pancreatitis kunt u terecht op het forum of u kunt een vraag stellen via het contactformulier.